Bilgehan BULUT

Bilgehan BULUT

b.bulut.hergun@gmail.com

YALNIZLIK

İnsanoğluyuz dünyaya yalnız geldik, yalnız gideceğiz. Şu kısacık hayatımızın belli dönemlerimde de yalnız hissederiz. Etrafında konuşacak kimse yoksa ve koskoca dünyada yalnız olduğunu hissediyorsan şuan bu dönemlerden birindesin demektir. Evet yalnızsın, yalnızsın ama dünyada yalnız olduğunu düşünen milyonlarca insandan sadece birisin. Bu yüzden bir bakıma yalnız değilsin, çünkü senin gibi düşünen bir sürü insan var. Bu yüzdendir yalnızlığın bir sürü şarkılara, filmlere konu olması.

Yalnızlığın bir sürü çeşidi vardır. Bazen bir tercihtir ve dünyanın en güzel şeyidir. Bazen bir zorunluluktur, mecburiyettir. İnsanı intihara sürükleyebilir. Bazen de yalnız değilsindir ama yalnızsındır. Kalabalıklar içinde yalnız.

Yalnızlık bir tercih ise bir sıkıntı yok. Herkesi uzaklaştırmışsındır.  Tüm zaman senindir. Kendini yenileme dönemindesindir. Film izlersin, kitap okursun, müzik dinlersin. Hayatını bir gözden geçirirsin, kararlar alırsın. Çok keyiflidir, bir bakıma da büyük bir lükstür. Çünkü bir sürü insan isteyip de bu lükse erişemez.

Yalnızlık bazen bir zorunluluktur. Yalnız kalmak istemezsin ama yalnızsındır. Arayıp beraber dışarı çıkabileceğin bir tane dostun yoktur. İşte bu insanı çok kötü bir ruh haline sürükler. Bu insanlar hayata küserler, iyiden iyiye eve kapanırlar. En çok da akşamları hafta sonları, bayramlar vb. zamanlarda kendilerini berbat hissederler. İnsan kendini lanetli, kaybeden, mutsuz, hüzünlü, zavallı ve sorunlu gibi hisseder. Halbuki hiç bu kadar karamsarlığa düşülecek bir durum yoktur. Hayatlarına dair bir, iki basit dokunuş tüm yalnızlıklarını bitirebilir.  Böyle yalnızlara tavsiyem öncelikle güvenli bölgeyi terk edin. Evden dışarı çıkın. Hayata dahil olun, tek başınıza bir şeyler yapmaktan çekinmeyin. Tek başınıza hayata dahil olmadıkça yeni insanlarla tanışma şansınız olmayacaktır. Evdeyken kimse kapınızı çalıpta size “Yalnız mısın? Arkadaş olalım mı?” Demeyecektir. Harekete geçin, hiçbir şey yapamıyorsanız DM’den yürüyün gari.

Bazen kalabalıklar içinde yalnızsındır.  İşte bu en kötüsüdür.  Etrafında bir sürü insan vardır ama seni anlayan, dinleyen kimse yoktur. Bu aile içi bir durum da olabilir, bir arkadaş ortamı da. Bazen eşin, çocuğun, anan, baban yanı başındadır ama yalnızsındır. Bazen bir arkadaş topluluğundasındır ama kendini oraya ait hissetmezsin. Bu tür yalnızlar fiziki yalnız olmaktan korkarlar. Bu yüzden yalnız olmak istemez ve yalnız olacağına, değer vermediği insanlarla birlikte olmayı tercih ederler. İstemediği bir insanla evlenir veya istemediği bir arkadaş ortamına girerler. Bu tür yalnızlara tavsiyem de hemen harekete geçmeleri. İçinde bulunduğunuz sahte kalabalığı terk edin, her şeye sıfırdan başlayın.

Bir yalnızlık çeşidi de zirveye ulaşmanın verdiği yalnızlıktır. Çok tatlıdır. Başarmışsındır, en tepedesindir, herkes senden aşağıdadır ama içinde bir burukluk hissedersin. Çünkü mutluluğunu paylaşabileceğin ve anlatabileceğin kimse yoktur. Her şeyin bir bedeli vardır. Maalesef zirvenin bedeli de bu.

Bir de şu yalnız kalamayanlar var. “Ulan bir yalnız kalacağım, beni bir aramayın.” Dersin. Telefonu açmazsın kapına dayanırlar.  Kolundan bacağından çekip abuk sabuk yerlere götürürler. Sonra kendini ait olmadığın bir yerde garip şeyler yaparken bulursun. Hep ben hep ben olmaz, birazda sencil olmak gerekir. Hayatınızda bu tarz insanlar varsa onları kaybetmeyin. Onlar sizin gerçek dostlarınızdır.

Yalnızlık varlığı bir dert, yokluğu başka bir dert. Kimilerinin şikayet ettiği yalnızlığa sahip olabilmek için neler verebilecek insanlarda var. Şuan binlerce evli insan yalnız olmak için neler vermezdi biliyor musunuz? Yalnızlığı gidin bir de çoluk çocuk sahibi insanlara sorun. “Şu evde bir iki dakika sessizlik olsa da kafayı dinlesek.” Derler. Bu tür düşünen insanlar için üzgünüm ama maalesef yapacak bir şey yok. Geçici bir süreç, ileri ki yıllarınızı düşünün, kendinizi bu şekilde motive etmeye çalışın.

İnsanoğluyuz dünyaya yalnız geldik, yalnız gideceğiz. Her ne şekilde olursa olsun bir insana yalnızlık yakışmaz. Yalnızsanız aciz değilsiniz, zavallı değilsiniz. Yalnızlık anormal ve acayip bir durum değildir. Yalnızlık sorunlu insanların başına gelen bir şey de değildir. Her insan zaman zaman yalnızlığa düşebilir. Bu sadece geçici bir süreçtir. Sizi umutsuzluğa düşürmesine izin vermeyin. Her insanın zaman zaman yalnız kalmaya ve kendini dinlemeye de ihtiyacı vardır. Zaman zaman yalnız kalın ve başkalarının da yalnız kalmasına müsaade edin.

Sevdiğim söz: "İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyor. " — Sabahattin Ali (Kürk Mantolu Madonna)

Tavsiye film: Captain Fantastic

Tavsiye Kitap: Dinle Küçük Adam – Wilhelm Reich

Konu hakkındaki düşüncelerinizi aşağıdaki e-mail adresine yazabilirsiniz. Diğer görüş ve önerileriniz için de yazabilirsiniz.

e-mail: b.bulut.hergun@gmail.com

Yorum Yaz

Doğrulama Kodu
Yorumlar
Son Yazıları Tüm Yazıları
Haber Sistemi: Olay Medya | Reklam